ONDERWERPE

Die rassisme van die Chileense staat en stelselmatige skending van Mapuche-menseregte

Die rassisme van die Chileense staat en stelselmatige skending van Mapuche-menseregte


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Net soos in Chili, sê die streeksaanklaer van die Araucanía, Esmirna Vidal Moraga, dat die openbare ministerie nie in 'n geval van politieke vervolging teen die Mapuche verander is nie, maar die praktyk van die staatsorgaan het anders getoon, selfs baie van hulle aksies kan beskryf word as rassisties en anti-Mapuche.

Die samestelling van die ontkenning van die beginsels van die Handves van die Verenigde Nasies en die skending van Menseregte en fundamentele vryhede wat in die Universele Verklaring van Menseregte en ander internasionale instrumente verklaar word ter beskerming van noodsaaklike regte wat voortspruit uit die menslike natuur.
Vooruitgang in die beskerming en respek van menseregte, veral dié wat verband hou met die eerste generasie, noem dit diegene wat voortspruit uit die Covenant on Civil and Political Rights in Latin America, vir die openbare mening lyk dit asof hulle 'n nuwe scenario in die moeilike weg in watter militêre diktature die vasteland getref het. Byvoorbeeld; In Argentinië is die wet op amnestie herroep en Chili het in 2003 weer op die openbare agenda gestroom en 'n (in) ordentlike voorstel word nog bespreek om 'n oplossing vir die skending van menseregte te soek, selfs toe familielede van aangehoudenes verdwyn het deur die Pinochet-diktatuur en die vereniging van familielede van die tereggestelde politici voer met goeie rede aan dat 'die voorstel wat (deur die uitvoerende gesag) aangebied word, die weg na straffeloosheid aandui, omdat dit daarop aandring dat die huidige wetgewing toegepas word, dit is die amnestiewetbesluit uitgereik deur Augusto Pinochet in 1978.


Die skynbare opbloei van die verdediging en beskerming van menseregte is egter 'n probleem vanuit 'n enkele oogpunt gesien; dit is waar dat daar vordering gemaak is in terme van die straf van die oortreders van menseregte van die militêre diktature en in 'n mate om die skade wat die slagoffers van hierdie skendings gely het, te herstel, maar die kwessie van menseregte eindig nie daar nie en op grond hiervan kan nie aangevoer word dat in hierdie lande die wesenlike regte wat uit die menslike natuur voortspruit, gerespekteer word nie, Dieselfde individu regte word nie vir inheemse mense gerespekteer nie en ook ander regte wat ook as menseregte beskou word.
Die groep menseregte beskou tweede generasies uit die International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights van die VN van 1966, of die Economic, Social and Cultural Rights and Third Generation, ook genoem Collective Rights of Peoples, kan vandag gewaarsku word dat hulle word nie behoorlik gewaarborg nie. Byvoorbeeld; Ondanks die drie opeenvolgende periodes van regerings van die Concertación de Partidos por la Democracia, bly die groot sosiale gaping tussen die rykstes en armstes bestaan, is ongelykheid in inkomsteverdeling een van die lande met die grootste verskil in die hele Latyns-Amerika. behalwe Brasilië en sommige Sentraal-Amerikaanse lande, is Argentinië getref deur 'n enorme ekonomiese krisis waar die grootste sosiale koste gedra word deur die armstes, en gevolglik maak dit dit moeilik vir gemarginaliseerde sektore om toegangsregte soos gesondheid, behuising, ontspanning, onderwys, onder andere.
Beslis die regte van die volke of derde generasie is 'n saak wat nog nie op die agenda is van die prioriteite van hierdie state nie, dieselfde met betrekking tot die regte van inheemse volke, soos mense met regte voor enige regstelsel.
Wat die regte van inheemse volke betref, is dit regte wat nie voortvloei uit die feit dat hulle onderdane van 'n sekere staat is nie, maar dat hulle bestaan ​​juis voortvloei uit hul toestand as volke voor die staat of enige regsstelsel; Regte wat vandag nie erken word nie en hul volle genot minder verseker in die oorgrote meerderheid van die Latyns-Amerikaanse lande. In Chili het die skending van menseregte en die regte van inheemse mense kommerwekkend geword. Die internasionale gewete het die ontelbare geleenthede gesien waarin die regte van inheemse volke stelselmatig geskend is, veral dié wat aan die lede van ons Mapuche-nasie behoort. Aan beide kante van die bergreeks, voorvadergebied of Wall Mapu, is die kollektiewe regte soos; Die reg op toegang tot lande, regte op die beheer van natuurlike hulpbronne, reg op voorafgaande en ingeligte raadpleging en deelname aan aangeleenthede wat van belang is vir die Mapuche, of die reg op territoriale afbakening en beheer word nie erken of gerespekteer nie. En gedurende die laaste tyd binne die territoriale konflikte wat in albei state volgehou word, is basiese regte vertrap, byvoorbeeld: die reg op lewe, in die teregstelling van Alex Lemun deur die Chileense polisie, het in die mees volledige straffeloosheid gebly Ondanks die deelname van die Carabineros Majoor, Marco Aurelio Treuer, as die skrywer van die skote wat die lewe van Alex Lemun Saavedra gekos het. Skending van die reg op fisiese en geestelike integriteit; Die stelselmatige toepassing van metodes van fisiese en sielkundige marteling op lede van gemeenskappe wat deelgeneem het aan landherwinning, intimidasie van die gemeenskappe, onderskep van die media, insluitend die verdedigingsadvokate van die Mapuche, onwettige huisaanvalle, is aan die kaak gestel., Onwettige arrestasies . Die reg op die vermoede van onskuld en die reg op 'n billike en behoorlike proses is stelselmatig geskend vir die broers wat deur die staat Chili aangekla is, wat vandag die lang lys van sogenaamde Mapuche Political Prisoners is. Al hierdie regte word gewaarborg in internasionale instrumente soos die Universele Verklaring van Menseregte, die International Covenant on Civil and Political Rights, die San José de Costa Rica Pact of die Inter-Amerikaanse Konvensie vir Menseregte, internasionale instrumente wat in beide state bekragtig is. en ten volle geldig.
In Chili is die reg op lewe, gelykheid voor die wet, die reg op die vermoede van onskuld en die reg op 'n regverdige en behoorlike proses gewaarborg vir alle mense, nie net in internasionale instrumente nie, maar ook in die staat se grondwet. die Mapuche word nie gewaarborg nie. Die Hervorming van die Strafproses, ingestel in die Aylwin-regering en volgens wat vasgestel word in Wet 19.696 wat die Strafproseswet instel, gepubliseer in die Amptelike Staatskoerant van 12 Oktober 2000, wat ooreenkomstig Artikel 484 in die IX in werking getree het Die streek Araucanía op 11 Desember 2000 as 'n loodsstreek, het die doeltreffende wettige wapen geword van diegene wat Mapuche-lande oorwin het en van transnasionale bosboumaatskappye om diegene wat vandag veg vir die reg op grond, op die grondgebied, vir geregtigheid te vervolg en gevange te neem. en Mapuche selfbeskikking. Dus het die Openbare Ministerie deur die Staatsaanklaer van 'Araucanía' in 'n rassistiese, klaarblyklik diskriminerende houding, die groot verdediger geword van die woekeraars en vervolgers van die Mapuche.
Sodra die nuwe 'demokratiese' regime in 1990 begin het, het die destydse president van die Chileense staat, Patricio Aylwin Azocar, tydens die inwyding van die XVII-konvensie van landdroste in die stad Pucon (die hart van die Mapuche-gebied) in sy toespraak daarop gewys . "Niemand kan objektief ontken dat die regspleging 'n ernstige krisis beleef nie" en dan het hy daarop gewys: "my regering het die besliste besluit om (??)" 'n omvattende hervorming te onderneem, beide organies en prosedureel, wat dit draai 'n effektiewe instrument om geregtigheid te bewerkstellig in die saambestaan ​​Sosiaal ".
In sy toespraak het voormalige president Aylwin verwys na die noodsaaklikheid om hervormings aan die regspleging uit te voer as gevolg van die ernstige situasies van die versaking van pligte, om dit sag te stel, waarin die geregshowe in Chili tydens die Pinochet-diktatuur ontstaan ​​het. waar hulle bloot tot diens van die de facto-regime gestaan ​​het.
Binne hierdie konteks is die nuwe hervorming van die strafprosedure begin omskryf, veral ondersteun op grond van 'n beskuldigende stelsel wat gekenmerk word deur die ondersoek en vervolging in verskillende instellings soos die Openbare Ministerie (wat ondersoek instel en die slagoffer verteenwoordig) ), die Mondelinge Strafhof wat in 'n mondelinge verhoor die feite ken en die wet toepas, dit wil sê dat dit 'n finale uitspraak lewer, of die beskuldigde skuldig bevind of vrygespreek word. En die waarborghowe wie se funksie is om die grondwetlike regte van die beskuldigdes, van die ander mense wat by die proses betrokke is, te verseker.
Die inkwisitoriese proseduresisteem is gekritiseer (ou stelsel, ten minste sedert 11 Desember 2000 in die IX-streek), geskrewe en geheim, gebaseer op die kriminele rekord as die sentrale eenheid waar die werk; Die ondersoek, die formulering van aanklagte en die verhoor was in die hande van 'n enkele persoon, die regter wat die saak hanteer het. Die voorafgaande het nie 'n voldoende verweer toegelaat waarin die regte van die beskuldigdes eerbiedig word nie; die stelsel het weinig simpatie gehad met die norme van 'n regverdige en behoorlike proses, 'n saak wat vasgelê is in al die Menseregte-instrumente wat Chili onderteken het.
Gevolglik het die konsentrasie van funksies in 'n enkele liggaam inbreuk gemaak op die reg van die beskuldigde om deur 'n onpartydige hof verhoor te word, aangesien die regter die onpartydigheid wat nodig is om uitspraak te lewer, deur die ondersoek gerig en probeer het, verloor en sodoende die reg van die beskuldigde skend. om deur 'n onpartydige tribunaal verhoor te word.
Uiteindelik is 'n aantal tekortkominge in ag geneem tydens die hervorming van die strafproses, en die IV- en IX-streke is as 'n maatstaf vir die implementering daarvan as proefstreke vasgestel. Die vierde streek, die waarheid is dat dit nie groter belang het vir die doeleindes van hierdie artikel nie, maar die IX-streek, aangesien dit in hierdie streek is waar die grootste hoeveelheid Mapuche-bevolking gekonsentreer is (uitgesonderd die metropolitaanse streek)
Die hervorming van die strafproses, hoewel dit gepoog het om groter respek en beskerming aan Menseregte te gee, aan 'n regverdige en behoorlike proses vir die beskuldigdes, is op geen stadium die kulturele en etniese aspekte van die bevolking waarop dit toegepas sou word in ag geneem nie. . Die kollektiewe regte wat ons as volk bystaan, was heeltemal buite die ontleding van die denkers van die hervorming en die staat, maar dat Mapuche-organisasies soos die Council of All Lands van die begin af volledige en ingeligte konsultasie en deelname geëis het, en die die opname van die Mapuche-wet in konflikoplossings wat in Nor Mongen-norme uitgedruk word. (reëls van die Mapuche gewoontereg)
"Hierdie hervorming van die geregtigheid het 'n gebrek aan volle legitimiteit en spreek weer eens rassisme en die uitsluiting van die Mapuche uit van die aangeleenthede wat in ons belang is en waar ons geraadpleeg moet word en ons deelname moet verseker, dit skend internasionale beginsels oor inheemse aangeleenthede." baie openbare verklarings en onderhoude met die woordvoerder van die Council of All Lands, Aucan Huilcaman. Ondanks al die hervorming van die strafproses, is die Chileense staat slegs oorweeg om aspekte van menseregte van individuele aard, en sluit die kollektiewe regte van die Mapuche, raadpleging en deelname, en die integrasie van die Mapuche-wet uit, wat in die norme van Nor Mongen uitgedruk word. . Die vraag wat in hierdie verband ontstaan, is: is die Mapuche-uitsluiting van die hele bespreking van die hervorming en die nie-insluiting van die aspekte wat in die norm tot uiting kom, 'n blote houding van onkunde oor die Chileense staat, of is dit 'n uitdrukking van die heersende rassisme in die heersersklas?
Met hierdie geweldige gebrek het die hervorming van die strafproses op 11 Desember 2000 in ons gebied gedebuteer. 'N Hervorming wat as 'n proefstreek in ons hele gebied of muurkaart geïmplementeer is, maar die Mapuches en ons wettige regsnorme heeltemal uitgesluit het. na 'n kort tydjie, wat die hervorming van die geregtigheid wou wees wat die beskerming van menseregte, deursigtigheid en doeltreffendheid gewaarborg het, is dit omskep in die nuuskierige instelling van die Mapuche People, in die instrument van politieke vervolging teenoor die leierskap. Mapuche deur diegene wat het ons lande en grondgebied oorwin en nou mag besit.
Net soos in Chili, sê die streekaanklaer van Araucanía, Erminda Vidal, dat die openbare ministerie nie verander is in 'n geval van politieke vervolging teen die Mapuche nie. Die praktyk van hierdie staatsorgaan het anders bewys, waaronder baie van sy aksies kan as rassisties en anti-Mapuche geklassifiseer word.
Die eerste aanduidings dat ten minste die staatsaanklaer deur die aanklaerskantore 'n voorbeeld van politieke vervolging van die Mapuche sou word, word verkry uit die optrede van hierdie openbare liggaam wat in Julie 2001 plaasgevind het, terwyl 'n verhoor in die hof plaasgevind het. Oorwinningswaarborg in die IX-streek, by die geleentheid, word Mapuche van die Trangol-gemeenskap van die Victoria-gemeente vervolg, wat aan prosesse van grondherstel en padversperring deelgeneem het, ondersteun deur die organisasie Council of all the Tierras, daar, die Werken José Naín Pérez en Manuel Santander Solís van die organisasie het gemeentelede wat in Mapudungun teenwoordig was, toegespreek om hulle in kennis te stel van wat in daardie hof bespreek is en die lede van die gemeenskappe het hul trutrukas en Kultrung (instrumentele kulturele) begin speel. Luidens die verklaring van die aanklaer Alberto Chiffelle (volgens die Mapuche-organisasie, was die landwenner teen wie die landherstel uitgevoer is, 'n familielid van laasgenoemde.) 'Die hof was so bang om hul taal te hoor praat en op hul instrumente gespeel wat hulle uitgesit moes word ", en beide Werken aan minagting van gesag onderwerp het. 'n Jaar later, in September 2002, het die mondelinge strafhof van Angol albei Mapuche tot 61 dae gevangenisstraf gevonnis met 'n vonnis vir die spreek van hul moeder. taal en die gebruik van instrumente van die Mapuche-kultuur in 'n hof, en dat die hof dit as wanorde binne die hof en minagting van gesag beskou.
Later het dieselfde aanklaer, tesame met die Temuco-aanklaer, op 'n ongewone manier te danke aan die groot hoeveelheid polisiegebeurtenisse om die hoofkwartier van daardie organisasie te stroop, onder die voorwendsel om bewyse te soek wat verband hou met 'gewelddade' in die streek en die skending van die staat van regte ". Aucan Huilcaman en die oorgrote meerderheid van die mense wat op daardie stadium in die hoofkwartier van die organisasie was vir die aanranding van aktiewe dienspligtige polisiebeamptes, was onderwerp deur die militêre aanklaer van Temuco, benewens die beslaglegging op persoonlike eiendom, veral rekenaars en dokumente.
Die optrede van die Openbare Ministerie het onmiddellike weerklank gevind in die sakemedia, sowel die uitgewery van El Mercurio as Copesa ('n joernalistieke maatskappy wat gekoppel is aan die bosbou-landerye wat grond van die Mapuche afgeërf het) wat deur afsonderlike artikels uit hul hoofartikels begin het. om die "jong mans wat in die Mapuche fart wets gekom het om reg te laat geskied" aan te moedig en te noem, so kan dit gelees word in die koerant El Mercurio in die hoofstad, "Regsveiligheid word in Araucanía ernstig verweer weens die volgehoue ​​geweld van Mapuche. ontken dat in die streek die Staat van Regte bestaan ​​as 'n 'teoretiese' begrip, maar die waarheid is dat diegene wat daar woon 'n baie hoë gevoel en gevoel van burgerveiligheid bevestig, wat natuurlik nie versoenbaar is met 'n Staat van Regte nie. ' Intussen is die Mapuche vervolg deur die toepassing van die wet op interne veiligheid, 'n wettige wapen wat deur Pinochet uitgereik en gebruik is in die vervolging van teenstanders van sy regering.
Dit is hoe 'n unie tussen die staat, sakelui en die media en die politieke klas begin het (wat ten tyde van die vervolging van die Mapuche nie onderskei of hulle van die konsert of regs is nie) in hierdie rassistiese en anti-kruistog. -mapuche
Op 12 Desember 2001, net 'n jaar na die aanvang van die hervorming van die strafproses, op 'n toevallige manier, het die Openbare Ministerie 'n klag van die derde polisiekantoor van Traiguén (polisie-agentskap) ontvang en besef dat deur ''n telefoonoproep ontvang van die administrateur van die nancahue-boerdery, Don Agustín Figueroa Elgueta, het die bosbrand van vooraanstaande denne gerapporteer. Die Openbare Ministerie het op 'n doeltreffende manier, soos versoek deur die sakegemeenskap deur sy joernalistieke hoofartikels, die terrein van die geleentheid bygewoon en die ondersoek begin hoofaanklaer deur middel van resolusie 009 van 12/12/2001 wanneer hy op die eerste hipotese gewys het, sê dat "dit aksies sou wees wat gekoördineer word deur onbekende inheemse elemente, aangesien die betrokke eiendom binne die gebied ingevoeg word. lande in Mapuche-konflik (uittreksel uit die proses van die hof van waarborge).
Die vorige klag het die Openbare Ministerie bedien sodat dit een jaar na die aanvang van die proseshervorming bewys het dat dit doeltreffend is in die lig van die ondersoeke wat aan die kaak gestel is, en 'n duidelike teken dat "die Staat van Regte hervestig sal word", so dikwels deur die sakegemeenskap en die land-woekeraars.
'N Paar dae later begin die Openbare Ministerie met die mees voor die hand liggende en onbeskofte politieke vervolging teen die Longko van die Didaico- en Temulemu-gemeenskappe. Pascual Pichun en Aniceto Norín. Onder die kriminele konsep van 'terrorismemisdade' sal albei die Tradisionele Mapuche-owerhede die volle gewig van die geskiedenis, wat gekenmerk word deur die leuens, verontwaardiging en rassisme van die staat, 'net omdat hulle Longko is' van 'n gemeenskap wat beweer, die hoof moet bied. hul wettige reg op grond en grondgebied, die anti-terroriste-wet uitgereik deur die diktator Pinochet, nr. 18.314, gepubliseer in die amptelike Staatskoerant op 17 Mei 1984, later gewysig deur Wet 19027 van 24 Januarie 1991.
Die grondwet van die staat Chili definieer nie wat onder terrorisme verstaan ​​moet word nie, maar leer word terrorisme verstaan ​​as die gebruik van skynbaar wrede metodes om sekere baie ernstige algemene misdade te pleeg, met die doel om 'n algemene alarmtoestand te skep in die bevolking. In 'n tegnies-wetlike sin is terrorismemisdade dié wat in artikel 2 van Wet 18,314 gelys word, dit wil sê daardie baie ernstige gewone misdade, maar wat ook die volgende omstandighede insluit, soos: a) dat die misdaad gepleeg word met die doel om in die bevolking of 'n gedeelte daarvan 'n geregverdigde vrees te produseer om 'n slagoffer van 'n misdaad van dieselfde aard te wees, hetsy deur die gevolge of middele wat gebruik word, of deur die bewyse dat hulle 'n voorbedagte plan van poging teen 'n sekere kategorie of groep.
b. Dat dit daartoe verbind is om besluite van die owerheid te begin om eise daaraan te stel
Uit 'n eenvoudige blik kon niemand, behalwe as ek buitensporig opgetree het of ander doelstellings gehad het, rasioneel volhou dat die brand in 'n dennebos, baie algemeen in die somertyd geproduseer deur die hitte van die somer, 'n terroris is optree en bedoel om vrees of openbare alarm te wek. In Streek V is daar jaarliks ​​baie meer bosbrande en met meer hektaar aangetaste woude as in Streek IX, baie daarvan is selfs opsetlik en dit kom nie by iemand op om die beskuldigdes van 'terreurvuur ​​of terreurdade' te vervolg nie.
In die woorde van die Longko-familie het hulle verwag dat die gebeure aan hulle toegereken sou word, hul eerste verklarings voor die aanklaerskantoor op 15 Januarie 2002 in die Traiguen, het die Longko van die Diádico Aniceto Norin-gemeenskap gesê: "Op 12 en 13 Desember 2001 Ek was tuis besig om te werk in die PIDI-program (Program vir die regte van inheemse volke, onder leiding van die regeringskorporasie vir inheemse ontwikkeling). Daar het ons die werk gekry en ons werk al twee maande; ons is 15 mense wat werk? as gevolg van die nuus dat Agustín Figueroa se huis afgebrand het en ons onder mekaar gesê het, sal hulle ons hiervoor kwalik neem omdat ons gemeenskappe aangrensend is? .. dae het verbygegaan en skielik het hulle my ontbied (uittreksel uit die verklaring van Longko Norin voor die aanklaer van Traiguén Kantoor gedateer 15 Januarie 2002.-)
Die beginsel van vermoede van onskuld word universeel beskerm in die Internasionale Menseregtewet en dit word ook beskerm in die plaaslike regstelsel van die Chileense staat, wat bepaal dat 'alle beskuldigdes onskuldig is, tensy anders bewys.' Hierdie beginsel is 'n fundamentele basis vir die hervorming van die geregtigheid, juis om die beskerming van Menseregte te waarborg, 'n situasie wat sedert die vervolging nie hier plaasgevind het nie, sonder voldoende bewyse en gebaseer op die aanname dat dit voor die skuldiges aan die brand van vooraanstaande denneplantasies, en onder die strafregtelike oortreding van Terroristiese Misdade, het hy as voorsorgmaatreël tydens die ondersoek besig om 'n voorkomende aanhouding by die Waarborghof aan te vra, 'n situasie wat toegestaan ​​is. Eers na 19 maande in die tronk, het die eerste mondelinge verhoor teen die Longko in die mondelinge strafhof van Angol gevolg. Die beskuldigdes is vry verklaar, waaronder Patricia Troncoso, 'n militant van die Mapuche-saak. Die eiser, Augustín Figueroa, "winka, (landwenner) Radikale (vanweë sy lidmaatskap van die Radikale Party), mazon en consertacionista, lid van die Grondwethof en voormalige minister van landbou van die Aylwin-regering", (soos hy wil die regeringskoerant, La Nación Domingo) 'n appèl vir nietigverklaring voor die Hooggeregshof ingedien het, het regterlike instansies wat die appèl toelaatbaar verklaar het, besluit om die verhoor te nietig te verklaar en 'n nuwe mondelinge verhoor teen die Longko uit te voer. nietigverklaring aangebied deur die verdedigingsparty, wat deur die hooggeregshof verwerp is, het uitgeloop op 'n vonnis van die Mapuche-owerhede tot vyf jaar en 'n dag van vryheidsontneming, nie meer weens terroriste nie, maar vir 'n terroristebedreiging baie meer twyfelagtig, selfs as u voor 'n regverdige en behoorlike proses te staan ​​kom, al dan nie.
Op 12 Januarie 2004 het die Angol-waarborghof die arrestasiebevel vir Longko Pascual Pichun en Aniceto Norin uitgereik nadat die vonnis van vyf jaar en een dag vir terreurdreigemente bekragtig is. Volgens die elektroniese dagblad Diarioelgong.cl "Die bevel is bestem vir die uniformpolisie, wat die onderskeie planne moet uitvoer om Temulemu en Didaico te bereik en die arrestasiebevel nakom om albei lonkos tot die beskikking van die onderskeie hof te stel. en die daaropvolgende verwysing deur die Gendarmerie na die gevangenis in die hoofstad van die provinsie Malleco. '(daagliks gedateer 12 Januarie 2004). In onlangse inligting word berig dat 'n sterk polisiekontingent na die gemeenskap van Temulemu en Didaico verhuis het om die Longko in hegtenis te neem. 'N Kommerwekkende situasie aangesien die Carabineros-magte tydens hierdie polisie-operasies met uiterste geweld teen die lede van die gemeenskappe optree.
Die proses wat teen die Longko gevolg is, het voor die hand liggend gebreke gehad, byvoorbeeld; die sogenaamde "gesiglose getuies" debuteer vir die eerste keer in die land se regterlike geskiedenis, 'n situasie wat selfs in die ergste oomblikke van die Pinochet-diktatuur nie kon plaasgevind het nie. Die maatstaf om hierdie getuies te aanvaar, en hul identiteit te verberg, maak dit moeilik vir die verdedigingsparty om ondersoek in te stel na die getuie en om die onvermoë wat hy mag hê om te getuig, vas te stel. Dit is ongetwyfeld 'n skending van die basiese beginsel van Human Regte vir sover dit 'n voldoende verweer voorkom en die beskuldigde ontneem om vervolg te word met die minimum prosedurele waarborge wat alle beskuldigdes moet hê.
In hierdie verband het José Aylwin, advokaat en lid van die Institute of Indigenous Studies of the Universidad de la Frontera, in 'n artikel daarop gewys; dat die vonnis gebaseer is op swak bewyse, getuienisse
botsende, onderduimse getuies, waarvan een nie die
op 2 meter aangekla, en 'n ander wat doof is, beweer dat hy een van die longko oor die misdaad gehoor het, ondanks dat hy twee dae voor die verhoor met gehoorapparate begin gebruik het. '

Terwyl die Longko van die Gemeenskap van Temulemu in die Traiguén-gevangenis, IX-streek, aangehou is, het Carabineros de Chile in opdrag van die Openbare Ministerie sy kinders aangehou. Op 13 April 2002 is twee in hegtenis geneem en in Traiguén-seuns gevange geneem; Rafael en Pascual Alejandro Pichun Collonao, as gevolg van 'n "beweerde" verantwoordelikheid in die verbranding van 'n vragmotor in die omgewing van die Nancahue-plaas, na maande se voorkomende aanhouding en die minimum waarborge wat in die prosesreg vasgestel is, ontbreek, word die kinders gevonnis van Longko na die gevangenis met opgelegde vonnis en betaling van vergoeding ten gunste van die eienaar van die Forest-vragmotors. Na maande se vasstelling van die vonnis wat opgelê is, in 'n buitensporige polisie-operasie en om die lede van die gemeenskap bang te maak, hou die polisie die Pichun-broers aan en oortree die proseswet self, word die aanhoudingskontrole nie deur die hof uitgevoer nie waarborge en stuur hulle na die Traiguén-gevangenis waar hulle ongeveer 'n week in aanhouding sit (heeltemal arbitrêre en onwettige aanhouding), voordat die appèlhof hul vryheid dikteer. Onlangs in Desember 2003 het Carabineros de Chile, deur 'n nuwe bevel uitgereik deur die Openbare Ministerie, in 'n polisie-operasie van enorme wreedheid, laatnag 'n klopjag gedoen op die huis van die Pichun-familie en ander huise in die gemeenskap om albei in hegtenis te neem. broers vir die versuim om vergoeding te betaal vir die misdaad van vragmotors wat brand, ten spyte van die feit dat die Verdrag van San José de Costa Rica gewaarborg word, wat nie vryheid kan ontneem vir die skending van burgerlike verpligtinge nie.

Oor ander feite


Op 4 November 2003 het die Openbare Ministerie, deur die aanklaerskantoor van Temuco, begin met 'n duidelike politieke vervolging teen lede van die Organisasie Mapuche, koördineerder van gemeenskappe in konflikte Arauco-Malleco, wat uitgeloop het op 16 Mapuche-gevangenes, waaronder nog nege Mapuche met sake wat nog hangende sake was. .. Onder hulle het die woordvoerders José Huenchunao, uit die VIII-streek, en José Llanquileo en Angélica Ñancupil, uit die IX-streek, die aanklaer van die streek Araucanía, Esmirna Vidal, die versoek van die openbare ministerie aanvaar om die 16 aangehoudenes te vervolg weens " illegale vereniging van terroriste ", 'n misdadiger wat deur die wysigings aan die wet 18314 ingevoer is deur middel van wet 19.027. - Die Temuco-waarborghof het op versoek van die aanklaer se kantoor 'n voorkomende aanhouding opgelos as 'n voorsorgmaatreël vir diegene wat na die gevangenis in Temuco oorgeplaas word. , is hierdie voorsorgmaatreël vir die duur van die ondersoek, dit wil sê; hy word in hegtenis geneem om later die klagte teen hom te ondersoek en te formuleer. Met hierdie maatreël word die vermoede van onskuld van die beskuldigde weer geskend, 'n basiese mensereg dat die Mapuche straffeloos geskend word.
Die argument wat deur die Openbare Ministerie gelewer is om die bevestiging dat die Coordinadora Arauco-Malleco 'n terroriste-organisasie is, te steun, was dat die mense wat daaraan behoort, sou saamgespan het of geassosieer het om misdade van 'n terroriste-aard te pleeg, maar dit word aangevoer nie ondersteun deur die bewyse aangebied, aangesien dit gegrond was op openbare uitsprake wat hierdie organisasie uitgereik het, enkele plakkate van Che Guevara of ander wêreldbekende sosiale vegters of omdat die teks "The Old Man who read Love Story" gevind is op 'n persoon van die romanskrywer Luis Sepúlveda en ander boeke, wat die aanklaer as "terroriste-literatuur" beskou het

In teenstelling met ander organisasies van die outonome beweging Mapuche, het die CAM 'n houding van onbuigsame afstand van die regering gehandhaaf en nie gedeeltelik onderhandel in ruil vir grond nie, omdat dit ander politieke doelstellings soos die stryd teen die uitbuitingsmodel wou bereik. kapitalisties en vir die volle politieke en territoriale soewereiniteit van die Mapuche-volk. Die vervolging van die lede van die organisasie is niks anders as 'n onderdrukkende manoeuvre deur die Staat nie; dit is 'n politieke maatstaf van die regering van die sosialis Ricardo Lagos om die Mapuche-stryd te kriminaliseer en die beweging wat selfbeskikking vir ons volk vereis, af te breek.

By die geleentheid is die malende sakeman van Collipulli, IX-streek, Guillermo Hornung, ook in hegtenis geneem. Dit het gedien as teelaarde vir die inligtingsmedia, wat onder die beleid van disinformasie en kriminalisering van die Mapuche-saak gewerk het op die gewete van mening streeks- en nasionale publiek die beweerde infiltrasie in die CAM. Según diversas fuentes, Hornung nunca tuvo relación con la Coordinadora, pero sí es un antiguo vecino de Collipulli sensibilizado con la causa mapuche y un buen amigo al que muchos recurrían en momentos de necesidad.
El proceso seguido en contra de los miembros de la coordinadora Arauco- Malleco ha estado marcado por la arbitrariedad e ilegalidad del Ministerio Público y los Tribunales de Justicia, por ejemplo; por primera vez los imputados han tenido que soportar la prisión preventiva como regla general (detener para luego investigar) . A eso se agrega el secreto de los testimonios y supuestos medios de prueba, acusaciones de dos, tres, cuatro y hasta cinco delitos a partir de un mismo hecho – todo lo anterior viola principio de Derechos Humanos y el principio básico de todo juicio como lo presunción de inocencia, el derecho a un justo y debido proceso y otras garantías procesales.

Ha habido diversas ilegalidades en los procesos. Una fue el traslado de detenidos a la audiencia de formalización, sin ninguna rectitud. "La defensa alegó y tuvieron que devolver nueve personas que habían sido llevadas al tribunal"- las palabras de la abogada Myriam Reyes, explica. "También lograron revertir la decisión unilateral del Ministerio Público, adoptada en una audiencia secreta y acogida por la jueza Esmirna Vidal, de separar los presos y distribuirlos en distintas unidades carcelarias como una forma de presionarlos para forzar una "confesión". "Posteriormente el Ministerio Público entregó otra versión, diciendo que la Coordinadora se estaba rearticulando desde la cárcel, pero fue otro el cuento que le llevaron a la jueza", señaló la profesional.

Además- Sostiene "el Ministerio Público se ampara en la facultad que otorga la Ley Antiterrorista para mantener en secreto algunas actuaciones. El problema es que ellos aplican el secreto a todo y extendieron el plazo inicial de 40 días de investigación del delito de asociación ilícita a 6 meses, en función de una ley dictada después de haber comenzado la investigación. Es decir, esa ley no debería aplicarse a este caso. La defensa está pidiendo una audiencia para que levanten el secreto y podamos conocer los antecedentes con que cuentan las fiscalías. Hasta ahora no ha habido ningún acceso a las evidencias del proceso. La parte acusadora dice que tiene intercepciones telefónicas y seguimientos de personas, pero no precisa a quién interceptaron, qué escucharon, ni a quién siguieron. Así, la defensa ha estado trabajando a ciegas", acusa la abogada.

La Agrupación de Familiares de presos políticos Mapuche por medio de su vocera Cristina Painemal al hacer un balance del 2003 señaló, que "están imputados por asociación ilícita e incendio terrorista José Osvaldo Cariqueo Saravia, Mireya Figueroa Araneda, José Francisco Llanca Ahilla, José Belisario Llanquileo Antileo, Florencio Jaime Marileo Saravia, José Huenchunao

Marinan, Juan Ciriaco Millacheo Lican, Juan Patricio Marileo Saravia y Patricia Troncoso Robles. Por asociación ilícita, Héctor Llaitul Carillanca.

En tanto, acusados de cometer incendio terrorista se encuentran Juan Antonio Colihuinca Ancaluan y Luis Amable Catrimil Huenupe, y por incendio simple Víctor Ancalaf llaupe, José Nain Curamil, y Juan Arraigada Fren".

El Ministerio Público, por medio de las fiscalías ha violado principios fundamentales de la cultura mapuche al utilizar, incluso bajo amenazas de procesamientos si se niegan a colaborar, a miembros de las propias comunidades mapuche. Con los testigos sin rostro a quebrado la confianza entre los miembro de las comunidades y alterado completamente las tradicionales forma de vida comunitaria, en cuanto a la colaboración, reciprocidad y hermandad entre cada uno de ellos. Hoy existe al interior de las comunidades enorme desconfianza , incluso al interior de las propias familias ya que no saben si entre todo el grupo de personas de la comunidad existe algún individuo que goza de protección de parte de la fiscalía, esto no es nada más que una manera institucionalizada de infiltración judicial y una forma de dividir sembrando las desconfianzas entre el pueblo mapuche, esto produce un quiebre de enorme consecuencia para el desarrollo de la vida cultural de nuestro pueblo puesto que introduce la posibilidad de acusar a alguien ocultando su identidad, en circunstancia que en la cultura mapuche no se requiere el ocultamiento para efectuar cualquier denuncia en tanto que se considera que se esta faltando a la verdad y a la buena fe.
Dentro del mismo contexto, de criminalización de la lucha mapuche, el día 06 de noviembre del 2002 un fuerte contingente y operativo policial detuvo en las calles de Temuco al Dirigente Mapuche Victor Ancalaf Llaupe que luego fue traslado a la cárcel del manzano de Concepción y sometido a proceso judicial por infracción de la Ley Antiterrorista en un proceso instruido por el ministro en visita de la Corte de Apelaciones de Concepción, Diego Simpertegui quien desde marzo de ese año instruía una investigación por una serie de atentados incendiarios contra camiones y bienes de la empresa transnacional Endesa España en la zona cordillerana del Alto Bio-Bio, En el marco de dicha investigación y sin tener las pruebas suficientes que acreditarán la participación en los ilícitos, el magistrado decretó el arrestó de Ancalaf y su posterior procesamiento como "autor material de los hechos" en virtud de la Ley 18.314 sobre Conductas Terroristas. En los primeros días de Enero del 2004. Víctor Ancalaf fue condenado en primera instancia a 10 años de cárcel como autor de incendios terroristas por el ministro en visita, Diego Simpertigue quien lo sentenció por la quema de tres camiones de empresas Endesa España que participaron en la construcción de la represa Ralco, en el Alto Biobío. Esos vehículos sufrieron ataques incendiarios en septiembre de 2001 y marzo de 2002.

El Dirigente Mapuche además tiene una condena de 5 cinco años y un día de cárcel acusado por hurto de madera, hechos que le acusó las empresas forestales contra quienes efectuaba las recuperaciones de tierras para su comunidad. En el año 2000 lideró una manifestación en los tribunales de Collipulli, donde fueron retenidos por alrededor de 10 minutos todos los funcionarios incluido un Ministro de la Corte de Apelaciones de Temuco, Lenín Lillo. Por este incidente el dirigente mapuche fue acusado de secuestro.

Su abogado, Rodrigo Calderón, señaló que apelará a la condena y que, si ésta no es revertida, acudirá a instancias internacionales, ya que, según estimó, la sanción en contra de su defendido se trata de "un enjuiciamiento político". Para el abogado defensor del dirigente Mapuche, parece poco lógico y creíble que una sola persona halla sido capaz de realizar "actos Terroristas" y quemado tres camiones.
La imputación de actos de carácter terrorista al dirigente mapuche es una medida política que el gobierno de Chile a labrado en contra de Victor Ancalaf, son hechos creados como medida para desarticular el movimiento Autonomista Mapuche, de la misma forma como lo esta haciendo contra la coordinadora de comunidades en Conflicto Arauco- Malleco , prueba de ello es que El gobernador de la Provincia de Bío Bío, Esteban Krausse, ha tenido una actuación permanente tanto judicial, pues el Gobierno de Chile se hizo parte en la solicitud de nombrar a un ministro en visita para que investigue los hecho, y las actuaciones política que se manifiestan en declaraciones a la prensa pauteando el accionar de la Justicia y últimamente pidió a la Corte de Apelaciones de Concepción que aumente la condena de 10 años de prisión contra el dirigente mapuche, Victor Ancalaf , esto refleja una clara persecución política contra los mapuche y una evidente manifestación del racismo imperante.
Sin duda la Justicia Chilena a actuado con un evidente racismo en contra de los mapuche; un ejemplo: en el resto del país desórdenes públicos, como manifestaciones y protestas callejeras, son derivados a los juzgados de policía local porque se trata de una falta que se castiga con multa de carácter pecuniario y este hecho no es consignado en los antecedentes del detenido. Sin embargo, en la IX región y en otras de presencia mapuche, se está aplicando el artículo N° 269 del código Penal que establece: "Los que perturbaren gravemente la tranquilidad pública para causar injuria u otro mal a alguna persona particular o con cualquier otro fin reprobado, incurrirán en la pena de reclusión menor en su grado mínimo, sin perjuicio de las que les correspondan por el daño u ofensa causados". Al parecer este artículo de la ley penal nunca antes había sido aplicado y que castiga como delito los desórdenes públicos. Si cualquier persona u organización participa en una protesta, cualquiera sea su motivación, se considera una falta, pero si se trata de una manifestación o protesta en que participen mapuche que están reivindicando derechos colectivos o de apoyo a los presos mapuche se aplica esa disposición y por ser este un ‘delito’ dicha pena pasa a registrarse en los antecedentes del afectado y quedará para siempre en su hoja de vida fichado como delincuente. Esto es una actitud completamente racista, pues se considera delincuente a un mapuche por el solo hecho de manifestar su desacuerdo con las políticas que implementa el Estado, pero además, habiendo una misma razón, (un desacuerdo con alguna medida del estado) se aplica una disposición y un procedimiento distinto a cualquier chileno que efectué la misma acción sea protesta u otro acto en que se emplee el mismo método.
La Convención contra la eliminación de todas las formas de discriminación racial de las Naciones Unidas señala que la discriminación racial es un atentado contra la dignidad humana y debe considerarse como una negación de los principios de la Carta de las Naciones Unidas, una violación de los Derechos Humanos y las libertades fundamentales proclamada en la Declaración Universal de los Derechos Humanos, un obstáculo para las relaciones amistosas y pacificas entre las naciones y un hecho susceptible de perturbar la paz y seguridad entre los pueblos.
Del mismo modo, señala que toda persona tiene derecho a la igualdad ante la ley y a que se haga justicia conforme a la ley y en condiciones de igualdad.
La sanción aplicada conforme a lo establecido en el articulo 269, restringe fuertemente el derecho político que tiene todo ser humano de pronunciar su desacuerdo frente a los actos de los gobernantes, pero además viola el derecho a la Igualdad ante la ley entendida esta como la igualdad que se le aplique un mismo estatuto jurídico frente a una misma situación.

En un recuento de la reforma procesal Penal en Marzo del 2003, después de dos años y medio de su implementación la Fiscal Regional de la Araucanía, Ermirna Vidal señalaba que dentro del marco del Conflicto Mapuche, el Ministerio Público había recibido un total de 89 denuncias, que se agrupaban en 65 investigaciones y de las cuales 26 se encontraban concluidas con un total de 32 personas condenadas a penas que van desde presidio menor en su grado mínimo, es decir, 61 días de privación de libertad a 5 años de cárcel , por los delitos de daño calificado,, usurpación de tierras, daño, hurtos, robos, amenazas, alteración del Orden Público y desacato a la autoridad, sin contar con los casos fallados por medio de un procedimiento abreviado en el Tribunal de garantías, otras 25 personas han sido condenadas en juicios abreviados y simplificados a penas que van desde 61 días a 301 días de presidio menor en su grado mínimo – penas que han incluido además el pago de multas en cada caso- por los delitos de usurpación, daños, hurtos, robos, amenazas condicionales, alteración del orden Público.

Eran entonces las cifras de orgullo de la Fiscal Regional, lo que no decía por medio de sus declaraciones es que todas esas penas en contra de mapuche se habían logrado establecer violando los Derechos Humanos, la presunción de inocencia, y las garantías mínimas procesales de un justo y debido proceso.

Dos hecho que refleja claramente la actuación del Ministerio Público la encontramos en acontecimientos recientes, el 5 de septiembre del 2003 Daniel Alveal, mapuche de la comunidad de Temucuicui, en la comuna de Ercilla, mientras conducía su camioneta en la que llevaba una oveja para venderla en la ciudad, fue sorpresivamente interceptado por una patrulla de Carabineros. La patrulla policial detuvo su vehículo y después de registrarlo, procedieron a llevarlo detenido junto a sus acompañantes En Collipulli fue interrogado por el Fiscal del Ministerio Público, Félix Inostroza, fiscal que llevaba la investigación de un incendio de la casa patronal de fundo Montenegro, el fiscal, pese a su investigación realizada no había encontrado elementos para inculpar a ningún mapuche de comunidades cercanas. Al interrogar a Daniel, le ofreció un "trato" para dejarlo en libertad. Según informaciones del diario electrónico diarioelgong.cl , Daniel debía entregar a la fiscalía información de las actividades de su comunidad, nombres de "activistas", datos de reuniones, fechas de movilizaciones, rutinas de los dirigentes y, lo principal, información relacionada con el misterioso atentado a la hacienda patronal de la familia Urban que había sido perpetrado a pocos kilómetros de su sector. Todo ello, a cambio de irse tranquilo para su casa y sin mayores cargos que lamentar. Al no encontrar mayores pruebas que inculparan a mapuches el fiscal lo dejo en libertad pero su camioneta fue requisada hasta que entregara información de los miembros de la comunidad que participaban el proceso de recuperaciones de tierras . Solo después de un mes de constante presión y hostigamientos de parte del Fiscal, Daniel Alvear denunció a la prensa los hechos, señalando que el fiscal lo había extorsionado para inculpar a mapuche por el atentado de incendio a la propiedad del usurpador de tierras indígenas.

Otro caso en que se expresa el racismo del Estado chileno se puede ver el la detención del dirigente de la asociación ñancucheo de Lumaco, Galvarino Raiman Huilcaman quien mediante un fuerte operativo policial, fue detenido en el centro de la ciudad de Temuco en donde fue golpeado por la fuerza policial, luego que en una reunión realizada el 16 de Diciembre del 2003, donde se esperaba dar a conocer las medidas recomendadas por la comisión de verdad y nuevo trato entre pueblos indígenas y Estado de Chile, en medio de un incidente, Raiman, quien además era parte del la comisión de "Verdad y Nuevo Trato" señaló que en la reunión el intendente lo había agredido y el se limitó a tomarlos de la solapa de la chaqueta al intendente de la IX región. El intendente inmediatamente se retiró de la reunión y citó a sus asesores jurídicos para querellarse contra el dirigente Mapuche. La Fiscal Regional, Esmirna Vidal, luego de la detención de Raiman comunico a los, medios de comunicación que sería imputado por atentado y desacato a la autoridad, caso que sería llevado por el fiscal Jaime Pino quien solicitó al Tribunal de Garantías de Temuco, un plazo de 2 años para investigar y prisión preventiva como medida cautelar por considerarlo un peligro para la sociedad. Solo después de una semana detenida en la Cárcel de Temuco, Galvarino Raiman quedo en libertad. EL Abogado defensor del dirigente mapuche, refiriéndose su detención señaló que; "es un buen resumen de la política de "nuevo trato" judicial que se les dará a los mapuche" sin antes señalar que las actuaciones del ministerio Público le parecían un tanto desproporcionada.

Solo algunos días antes, en Santiago Jaime Ravinet, ministerio de Vivienda y Urbanismo mientras realizaba un acto de inauguración de su cartera , fue interrumpido en su discurso por el activista ecologista Mariano Rendón, Ravinet en un acto descontrolado lanzado improperios al ecologista, con una mano tomo del cuello al ecologista y con la otra le propinaba un certero golpe de puño en el mentón, ante la prensa y todo el país quedaba en evidencia la agresión en contra de Rendón, sin embargo, frente a este incidente, nadie pensó siquiera privar de libertad al ministro de vivienda y considerarlo un peligro para la sociedad , en cambio, en el caso del dirigente mapuche, quien además acusa que el intendente lo agredió y que el solo le tomo la solapa de la chaqueta , por este hecho el ministerio público lo considera un peligroso para la convivencia social y pide dos años como plazo para investigar, sin antes solicitar al tribunal de Garantias, prisión preventiva. En la práctica, si su libertad no se hubiese decretado, fácilmente Raiman tendría que estar dos años en prisión y recién después de este plazo se le formalizarían los cargos lo que perfectamente podría ser condenado a una pena inferior al plazo en la cual estuvo en prisión preventiva como medida cautelar. Con anterior y el Ministerio Público con estos hechos viola el espíritu y final de la propia Reforma Procesal Penal y sus actuaciones no tiene nada que ver con una protección efectiva de los Derechos Humanos
Los Tribunales de Justicia, en Chile, tienen una actitud racista y discriminatoria. En el marco de la lucha por Justicia, el Territorio y la Libre determinación, las fiscalías han sido implacable para perseguir a los mapuche que luchan por sus derechos colectivos como nación, pero esa misma rigurosidad no la ha tenido en casos de delitos comunes cuando se trata de ciudadanos chilenos,

l Senador de derecha, José García Ruminott criticaba la Reforma Procesal Penal fundamentando sus aprehensiones basado en el boletín estadístico del Ministerio Público, periodo diciembre 2000 al 31 de agosto del 2003, que señalan que en un 75,2 por ciento de los casos terminados han sido aplicando el principio de oportunidad, la facultad de no investigar, y el archivo provisional; es decir, un 75,2 por ciento de los casos han sido cerrados, sin encontrar a los responsables del delito y por lo tanto, sin sanción.

Este 75,2 por ciento, indica el Senador García, de casos terminados sin sanciones, esta constituido mayoritariamente por hurtos, robos no violentos, faltas a la ley de alcoholes, lesiones y cuasidelitos, a los que el Ministerio Público califica de "ilícitos penales de menor impacto social", no obstante que las mismas estadísticas del Ministerio Público revelan que las denuncias por estos delitos vienen aumentando significativamente desde el año 2000 a la fecha.

De las cifras anteriores se puede deducir que dentro del 24,8 % de resultado de la Reforma, un grueso de ese porcentaje se trata de las persecuciones en contra de los Mapuche, la reforma procesal penal solo ha sido eficiente y efectiva para encausar a quienes luchan por sus derechos, esto no es otra cosa que un racismo manifiesto en que esta actuando el Ministerio Público.


Tanto el racismo como la discriminación Racial están sancionados en instrumentos internacionales de Derechos Humanos. El ordenamiento jurídico internacional, específicamente, la declaración de las Naciones Unidas sobre la eliminación de todas las formas de discriminación racial la parte considerativa señala que "toda doctrina de diferenciación o superioridad racial es científicamente falsa, moralmente condenable, socialmente injusta y peligrosa y que nada permite justificar la discriminación racial, ni en la teoría ni en la practica." Señalando además que "convencida de que toda forma de discriminación racial y, más aún, las políticas gubernamentales basadas en el prejuicio de la superioridad o en el odio racial, a más de constituir una violación de los Derechos Humanos fundamentales, tienen a poner en peligro las relaciones de amistad entre los pueblos, la cooperación entre las naciones y la paz y seguridad internacionales".

La Conferencia Mundial Contra el Racismo y la discriminación racial, xenofobia y las formas conexas de intolerancia (CMCR) realizada en Durban (Sudáfrica) del 31 de agosto al 8 de septiembre de 2001 que fue organizada por la Oficina del Alto Comisionado para los Derechos Humanos demuestra la gran preocupación de la comunidad internacional para eliminar de raíz este mal que aún subsiste de alguna medida en la humanidad.

Sin embargo, el Estado de Chile sigue actuando de manera racista en contra de los mapuche violando sistemáticamente nuestros Derechos colectivos y nuestros Derechos Humanos.

abemos que la protección internacional de los Derechos Humanos y progresivamente la protección de los Derechos colectivos de los Pueblos Indígenas, adquieren mayor eficacia mientras la comunidad internacional se mantiene observante y movilizada por estos Derechos, por ello le pedimos mantenerse alerta a las actuaciones del Estado Chileno y especialmente del Ministerio Público en la persecución de quienes luchan por un futuro mas digno y de pleno reconocimiento, para así construir una sociedad más justa y pluralista.

Por lo anterior, apelamos a la conciencia de la comunidad internacional para que envíen cartas de preocupación y protesta a las entidades de Justicia del Estado Chileno, especialmente al Ministerio Público a fin que este modifique su accionar.-EcoPortal.net

Envíe notas de Protesta y Preocupación a:
Sr. Luis Bate
Ministro de Justicia
Morandé 107 Santiago de Chile
Fono fax (56-2) 6987098
Sr. Guillermo Piedrabuena Richard
Fiscal Nacional del Ministerio Público
Almirante Lorenzo Gotuzzo 124 piso 2, Stgo.de Chile – Fonos fax: 870 5200 – 688 7766
Sra; Esmirna Vidal Moraga
Fiscal Regional del Ministerio Público de la Novena Región
Dirección : Javiera Carrera 285, Temuco- Fax 45-386010
Presidencia de la Ilustrísima Corte de Apelaciones de Concepción
[email protected]
Presidencia de la Ilustrísima Corte de Apelaciones de Temuco
[email protected]


Video: Chili: La langue - miroir de lâme (Junie 2022).


Kommentaar:

  1. Ya'qub

    Jou idee sal handig te pas kom

  2. Granville

    I think this - confusion. Ek kan dit bewys.

  3. Ivar

    Dit is regtig verbasend.

  4. Arashikus

    Dit is merkwaardige, baie amusante spel



Skryf 'n boodskap